چطور اشتباهاتمان را بهتر بپذیریم؟ نپذیرفتن اشتباهات می‌تواند به روابط و روند رشد شخصی ما آسیب برساند. ناهنجاری شناختی یک سیستم دفاعی ناخودآگاه است که باعث می‌شود برای حفظ غرور خود از پذیرش اشتباهاتمان خودداری کنیم. غرور اگر به‌اندازه و به‌جا باشد مشکلی ایجاد نمی‌کند و می‌تواند در شرایط سخت به ما کمک کند و ما را به جلو حرکت دهد. غرور بجا سطوحی از خودباوری را نشان می‌دهد.  همه ما در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود به آن نیاز داریم. اما مرز باریکی میان غرور خوب و لجاجت و خودخواهی وجود دارد که تشخیص آنها از یکدیگر را سخت‌تر می‌کند.

چگونه بر غرور خود غلبه کنیم و اشتباهاتمان را بپذیریم؟

چطور اشتباهاتمان را بهتر بپذیریم؟ غرور در سطوح ابتدایی به عنوان حس خودباوری یا خودستایی تعریف می‌شود. دکتر «صنم حافظ» متخصص اعصاب و روان ساکن شهر نیویورک در این باره می‌گوید: اغلب اوقات، بخش غرور محور ما است که تمایل به پیروز شدن دارد؛ فرقی نمی‌کند مشاجره با همسر باشد یا بحث برنده شدن یک فیلم در اسکار.

نپذیرفتن اشتباهات (چه یک خطای بزرگ باشد چه رنجش جزئی) اغلب به ضررمان تمام می‌شود و می‌تواند برخی از روابط نزدیک ما را تحت تاثیر قرار دهد، از طرف دیگر این کار می‌تواند روی رشد شخصیمان تاثیر منفی داشته باشد.

چرا پذیرفتن اشتباه کار بسیار سختی است؟

یکی از دلایلی که باعث می‌شود برخی افراد نتوانند اشتباه خود را بپذیرند نبود خودآگاهی در آن‌ها است. این مشکل می‌تواند فراگیر و دائمی باشد یا اینکه فقط در یک شرایط اجتماعی خاص وجود داشته باشد. در نهایت اگر کسی حتی نسبت به این که اشتباه کرده است یا نه آگاهی نداشته باشد پذیرش اشتباه برای او غیرممکن خواهد بود.

در برخی موارد هم ممکن است که از اشتباه خود کم یا زیاد خبر داشته باشیم با این حال باز هم برای ما سخت باشد که غرور گران‌بهای خود را کنار بگذاریم. برخی از افراد پذیرفتن اشتباهات را تهدیدی برای شخصیتشان می‌دانند. موضوعی که باعث می‌شود این افراد اشتباهات خود را نپذیرند، انکار اشتباهات و رد مسئولیت اشتباهاتشان برای محافظت از هویت، ارزش و تصویری است که دیگران از آنها در ذهنشان ساخته‌اند.

دکتر کیت کاپلن که یک متخصص روانشناسی بالینی ساکن لس‌آنجلس است. دراین‌باره می‌گوید: «پذیرش اشتباه می‌تواند برای شخصیت برخی از افراد یک تهدید بسیار جدی باشد. به‌طوری‌که ممکن است آنها را دچار احساس آشفتگی، خجالت، شرم یا گناه کند.»

این فرآیند به ناهنجاری شناختی برمی‌گردد. یک سیستم دفاعی ناخودآگاه است و بسیاری از ما برای حفظ غرور خود از آن استفاده می‌کنیم. دکتر کاپلن می‌گوید: «کسانی که سعی می‌کنند اشتباه خود را بپذیرند حتی زمانی که از سطح اشتباه خود باخبر باشند. هم اغلب نگران این هستند که اعتراف به اشتباه شخصیت آن‌ها را ضعیف جلوه دهد. پذیرش اشتباه می‌تواند آنها را با احساس ضعف،‌ غیرقابل‌تحمل بودن و حتی این روبه‌رو کند که آنها ذاتا شخصیت بدی دارند. همچنین اغلب این افراد ترس بزرگی دارند که آن‌ها را نسبت به از دست دادن احترام یا خدشه‌دار شدن روابط نزدیکشان دچار نگرانی می‌کند.