سینوزیت چه علائمی دارد ؟ سینوزیت یا عفونت سینوس‌ها به التهاب حفره‌های خالی در راه‌های هوایی بینی گفته می‌شود که می‌تواند ناشی از عفونت، آلرژی و یا تحریک سینوس‌ها توسط مواد شیمیایی یا ذرات بسیار ریز باشد. بیشتر افراد، عفونت سینوسی را به دیگران انتقال نمی‌دهند.
سینوزیت می‌تواند به صورت عفونت حاد سینوس‌ها، عفونت نیمه حاد سینوس‌ها، عفونت مزمن سینوس‌ها، سینوزیت عفونی و سینوزیت غیرعفونی باشد.

علائم و نشانه‌های سینوزیت به طور خلاصه عبارتند از:

. سردرد سینوسی

. حساس شدن صورت

. احساس فشار یا درد در سینوس‌ها، گوش‌ها و دندان‌ها

. تب

. ترشحات تیره‌ی بدرنگ از بینی یا پشت حلق

. احساس گرفتگی در بینی

. گلودرد

. سرفه

. گاهی تورم صورت

علائم و نشانه‌های عفونت باکتریایی سینوس‌ها

. درد صورت

. ترشح چرک مانند

. علائمی که بیش از یک هفته ادامه‌دار شدند و به داروهای معمول جواب نمی‌دهند

عفونت سینوسی معمولاً بر اساس سابقه‌ی پزشکی بیمار و معاینه‌ی فیزیکی تشخیص داده می‌شود.
سینوزیت باکتریایی معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود.
درمان به موقع سینوزیت آلرژیک می‌تواند از بروز عفونت ثانویه‌ی باکتریایی جلوگیری نماید.

سینوس‌ها چه هستند و ما چند سینوس داریم؟

یک سینوس، حفره‌ای خالی است که از هوا پُر شده است. برای اهداف این مطلب، یک سینوس به حفره‌های خالی در جمجمه گفته می‌شود که توسط سوراخی باریک در استخوان، به راه هوایی بینی متصل شده است. به طور نرمال، همه‌ی سینوس‌ها توسط همین سوراخ باریک که به آن اوستیوم گفته می‌شود به راه‌های هوایی بینی راه دارند و باز هستند. انسان دارای چهار جفت از این حفره‌هاست:
. سینوس جلویی (در پیشانی)

. سینوس ماگزیلاری (پشت فک بالایی)

. سینوس اتموئید (بین چشم‌ها)

. و سینوس اسفنوئید (پشت چشم‌ها)

سینوس ها

این چهار جفت سینوس‌ها معمولاً به عنوان یک واحد در نظر گرفته می‌شود و به آن‌ها سینوس‌های پارانازل (نزدیک‌بینی) گفته می‌شود. سلول‌های مخاط داخلی هر سینوس، سلول‌های ترشح‌کننده‌ی موکوس، سلول‌های اپیتلیال و تعدادی سلول هستند که بخشی از سیستم ایمنی‌اند (ماکروفاژها، لنفوسیت‌ها و ائوزینوفیل‌ها).
عملکرد این سینوس‌ها شامل مرطوب کردن و گرم کردن هوای استنشاق شده، عایق‌بندی ساختار اطراف (چشم‌ها و عصب‌ها)، افزایش رزونانس صدا و به عنوان ضربه‌گیری در برابر ترومای صورت می‌باشد. سینوس‌ها، وزن جمجمه را کاهش می‌دهند. اگر التهاب سبب شود موکوس غلیظ شده یا اوستیومِ طبیعی، مسدود شود، این التهاب می‌تواند منجر به یک عفونت باکتریایی شود.

علائم عفونت سینوس‌ها یا سینوزیت

. سردرد ناشی از فشار در سینوس‌هایی که به طور کامل یا نسبی مسدود شده‌اند. این درد ممکن است وقتی فرد به سمت جلو خم می‌شود بدتر شود.

. حساس شدن صورت یا تورم آن در صورت لمس ناحیه صورت

. فشار یا درد به دلیل فشار موکوس بر بافت سینوس‌ها یا التهاب سینوس‌ها

. تب ناشی از التهاب و عفونت بافت سینوس‌ها

. ترشح کدر رنگ یا بد رنگ که اغلب در موارد عفونت باکتریایی سینوس‌ها مشاهده می‌شود

. احساس گرفتگی در بینی که هم در موارد عفونت سینوس‌ها رخ می‌دهد و هم در موارد غیرعفونی التهاب سینوس‌ها

. ترشحات پشت حلق که تولید بیش از حد موکوس ناشی از سینوزیت است و وارد حلق شده و بافت آن را تحریک می‌کند

. گلودرد که ناشی از التهاب بافت گلو در اثر ترشحات پشت حلق است

. سرفه که واکنشی نسبت به ترشحات پشت حلق بوده و تلاش بدن برای پاک کردن بافت گلو از محرک‌هاست

. دندان‌درد که ناشی از فشار وارد بر عصب‌ها و بافت‌های اطراف است

. گوش‌درد ناشی از فشار وارد بر عصب‌ها و بافت‌های اطراف

. چشم‌درد ناشی از فشار وارد بر عصب‌ها و بافت‌های اطراف

. خستگی ناشی از تب، واکنش ایمنی و سرفه

. بد بو شدن دهان که معمولاً ناشی از عفونت‌های باکتریایی است

. خارش و عطسه، در سینوزیت‌های غیرعفونی، اما ممکن است در برخی از علائم گفته شده در عفونت‌های سینوسی نیز وجود داشته باشد

. ترشحات بینی که معمولاً در سینوزیت‌های غیر عفونی، شفاف و یا سفید رنگ است.

علت سینوزیت چیست؟

عفونت‌های سینوسی یا سینوزیت می‌توانند در اثر هر چیزی که در جریان هوا در داخل سینوس‌ها اختلال ایجاد می‌کنند و سبب ترشحات موکوس از سینوس‌ها می‌شوند ایجاد شوند. ورودی سینوس‌ها ممکن است در اثر تورم بافت مخاط و سینوس و بافت‌های اطراف، مثلاً در اثر موارد زیر مسدود شود:

. سرماخوردگی معمولی

. آلرژی‌ها

. تحریک بافت مثلاً با دود سیگار و کوکائین و یا اسپری‌های بینی OTC

سایر علت‌های سینوزیت:

اگر تومور یا ضایعه‌ای نزدیک به ورودی سینوس‌ها رشد کند می‌تواند سینوس‌ها را مسدود کند.
دهیدراته شدن بدن، یک سری از داروها و کم بودن رطوبت نیز می‌تواند سبب سینوزیت شود.
ترشح موکوس از سینوس‌ها نیز می‌تواند همراه با غلیظ شدن آن‌ها در اثر کم‌آبی بدن در اثر یک بیماری مثلاً فیبروزکیستیک، داروهایی که بدن را خشک می‌کنند (آنتی‌هیستامین‌ها) و کم بودن رطوبت هوا باشد.
سلول‌های اپیتلیال دارای فیبرهای مویی شکل ریزی هستند که به آن‌ها سیلیا می‌گویند. این سلول‌ها به عقب و جلو حرکت می‌کنند تا کمک کنند موکوس از سینوس‌ها دفع شود. این سیلیاهای ریز ممکن است توسط محرک‌های گوناگونی تحریک شوند، خصوصاً دود سیگار.

چه داروهایی برای درمان سینوزیت کاربرد دارند؟

آنتی بیوتیک برای درمان سینوزیت‌های ویروسی لازم نیست. درمان‌هایی که معمولاً برای درمان سینوزیت توصیه می‌شوند شامل داروهای تب‌بُر و مسکن‌ها هستند، مثلاً:
. استامینوفن
. داروهای ضد احتقان و رقیق‌کننده‌ی ترشحات


مطالب پیشنهادی : 

معرفی 10 کشور که برای زنان گردشگر امنیت بیشتری دارد

معروف ترین موزه های ایران

آتشفشان های فعال ایران