شهادت حضرت رقیه (ع) روز پنجم ماه صفر مصادف است با روز شهادت حضرت رقیه (س) در خرابه شهر شام. کودکی که هنوز انگار صدای درخواست پدر از سوی وی ، در کوچه پس کوچه های تاریک تاریخ بشری به گوش می رسد.حضرت رقیه فرزند امام حسین(ع) است. بر اساس برخی کتابهای تاریخی ، نام مادر ایشان ، ام اسحاق است که پیش از ازدواج با امام حسین(ع) ، همسر امام حسن مجتبی بود و بعد از شهادت ایشان ، به وصیت امام حسن(ع) به عقد امام حسین(ع) درآمده بود.

نحوه شهادت

یکی از شهدای قیام حسینی در روز دهم محرم سال 61 ه.ق که نقش بسزایی در تبدیل واقعه عاشورا به یک جریان سیال تاریخی داشت ، حضرت رقیه (س) ، دختر سه ساله امام حسین (ع) است. حضرت رقیه(س)در روز پنجم ماه صفر سال 61 ه.ق ، مظلومانه به شهادت رسید.  حضرت رقیه(س) در شهر مدینه به دنیا آمد و در سن سه سالگی همراه پدر بزرگوار خود ، امام حسن(ع) و اهل بیت ایشان به درخواست کوفیان عازم کربلا شد.

رقیه خاتون فرزند امام حسین (ع)

جشهادت حضرت رقیه
شهادت حضرت رقیه

حضرت رقیه(س) در فراق پدر بسیار بی تابی می کرد به گونه ای که با صدای ناله و گریه او تمام اهل خرابه به شیون و ناله پرداختند. وقتی خبر به یزید رسید دستور داده تا سر مبارک امام حسین(ع) را نزد حضرت رقیه(س) ببرند. ایشان بعد از دیدن سر نورانی پدر با پیشانی شکسته در خرابه ، آن قدر ناله زد و گریست تا به ملکوت اعلا پیوست. در ابتدا همه تصور کردند که حضرت رقیه(س) به خواب رفته است اما پس از مدتی متوجه شدند که ایشان از دنیا رفته است. شب هنگام و را غسل داده و در همان خرابه مدفون نمودند. از کهن ترین منابعی که نام آن حضرت با لفظ “رقیه” یاد شده است ، قصیده سیف بن عمیره نخعی کوفی از اصحاب امام جعفر صادق(ع) و امام موسی کاظم (ع) است.

مرقد حضرت رقیه (س)

محل دفن حضرت رقیه (س) کنار یک بازارچه قدیمی و با فاصله از مسجد اموی در دمشق قرار دارد و تا کنون چند بار تعمیر شده است. شواهد و مدارک درباره وجود شریف آن حضرت و استقرار قبر آن حضرت در مکان فعلی حرم مطهر ایشان همراه با معجزات و کرامات بسیار است. مرقد آن مخدره تبدیل به مرکزی برای تبلیغ شیعیان شد به طوری که جنایات معاویه نسبت به اسلام کمتر شد.

زیارت نامه حضرت رقیه (س)

شهادت حضرت رقیه
شهادت حضرت رقیه

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِّدَتَنـا رُقَیَّهَ ، عَلَیْکِ التَّحِیَّهُ وَاَلسَّلامُ وَرَحْمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ . اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یـا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یـا بِنْتَ اَمیرِ الْمُوْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ اَبی طالِبِ .

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَهَ الزَّهْراءِ سَیِّدَهِ نِسـاءِ الْعالَمینَ . اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَدیجَهَ الْکُبْری اُمِّ الْمُوْمِنینَ وَالْمُوْمِناتِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ وَلِیِّ اللهِ .

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ الْحُسَیْنِ الشَّهیدِ . اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الصِّدّیقَهُ الشَّهیدَهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الرَّضِیَّهُ الْمَرْضِیَّهُ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا التَّقیّهُ النَّقیَّهُ .

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الزَّکِیَّهُ الْفاضِلَهُ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الْمَظْلُومَهُ الْبَهِیَّهُ ، صَلَّی اللهُ عَلَیْکِ وَعَلی رُوحِکِ وَبَدَنِکِ ، فَجَعَلَ اللهُ مَنْزِلَکِ وَمَاْواکِ فِی الْجَنَّهِ مَعَ آبائِکِ وَاَجْدادِکِ .

الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ الْمَعْصُومینَ.اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدّارِ. وَعَلَی الْمَلائِکَهِ الْحـافّینَ حَوْلَ حَرَمِکِ الشَّریفِ .

وَرَحْمَهُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ..وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّد وَآلِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ وَسَلَّمَ تَسْلیماً برَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

درود بر تو ای بزرگ ما رقیه که بر تو باد احترام و سلام و عنایات و برکات خداوندگار ما. به تو ادای احترام می کنم ای دخت امیر المومنین علی بن ابی طالب . در برابر عظمتت تعظیم می نمایم ای دختر فاطمه زهرا که مادرت بزرگ زنان دو جهان است ..تسلیم مقام توام ای دختر یادگار خدیجه کبری ، که سمت مادری داشت بر مردان و زنان با ایمان. سلام بر تو ای دختر ولی خدا ، درود بر تو ای خواهر دوست خدا. سلامتی بر تو ای دخت حسین شهید. دعا نثارت ای که هستی راستگو و حاضر در دینت. سلام بر تو ای که از راهت راضی بودی و خدا از مسیرت خشنود.